• 0 głosów - średnia: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Pierwszy wykład z historii filozofii. Akrypa Ali Shariati
#1
Pierwszy wykład z historii filozofii został wygłoszony przez Akrypę Ali Shariati 1 kwietnia 2016 r.
Cytat:Powstanie filozofii starożytnej oznaczało wejście społeczeństwo ludzkiego w nową epokę rozwoju intelektualnego i ukształtowanie się nowej dziedziny dociekań. Najważniejszą, jak przypuszczamy, formą świadomości społecznej, przed okresem filozofii  był mit związany z magią. Filozofia powstała około 3000 lat temu w Chinach, Indiach i na Bliskim wschodzie a do europy przybyła około 2500 lat temu. Filozofia europejska doprowadziła wkrótce do ukształtowania się jej jako nauki i następnie doprowadziła do rozgałęzienia się niej innych dyscyplin naukowych. Filozof był w początkowym okresie „wszechuczonym” a o pierwszych filozofach greckim mówimy jako o mędrcach.

Starożytna filozofia grecka powstała w greckich miastach jońskich na zachodnim wybrzeżu Azji Mniejszej. Głównym problemem filozofii jońskiej jest kosmogonia. Filozofie jońscy zastanawiali się nad tym, co jest istotą otaczających człowieka zjawisk, co jest podstawą wszelkiej rzeczy. Nazywali tą zasadę „arche”. W wszelkich rzeczach szukali oni jednej jedności która składała by się na wszystko. Można jednak uznać, że filozofowie z tej szkoły poza Talesem, Anaksagorasem i Anaksymenesem nie mają żadnego znaczenia poza literackim i dlatego nie będziemy ich tu omawiać. W samej swej istocie są to myśli całkowicie ubogie i abstrakcyjne.
Pierwszym człowiekiem którego oskarża się o miano filozofa jest Tales z Miletu. Według większości świadectw nie zostawił żadnych pism.  Za substancje z której powstało wszystko przyjmował on wodę. Według Arystotelesa doszedł on do tego wniosku na drodze obserwacji, że pożywienie jest wilgotne i że samo ciepło powstaje z wilgoci i dzięki niej żyje. Na podstawie tego oraz z faktu, że nasiona wszystkich rzeczy mają wilgotną postawę, powziął myśl, że woda jest naturalnym początkiem wszystkich rzeczy.  Plutarch uważał, że Tales przypuszcza, iż wszystko powstaje z wody, ponieważ wilgotne jest nasienie i dlatego, że wszystkie rośliny czerpią swoje pożywienie z wody. 

Według Hegla proste twierdzenie Talesa jest:
a) filozofią dlatego, że zmysłowa woda jest w nim wzięta nie w swojej szczegółowości, w swojej przeciwstawności wobec innych przyrodniczych żywiołów i rzeczy lecz jako myśl, w której wszystkie rzeczywiste rzeczy rozpływają się i zawierają - jest więc ona ujęta jako ogólna istota. Ważne jest też to, że jako pierwszy określił Absolut (arche) jako jedność myśli i bytu.

Twierdzenie, że zasadą (arche) jest woda, jest całą filozofią Talesa. Na ile jest to ważne spekulatywnie? Musimy tu zapomnieć o naszym przyzwyczajeniu do bogatego, konkretnego świata myślowego. W świecie gdzie Bóg nie jest jeszcze znany, świat myślowy ma dopiero być zbudowany, żadna czysta jedność tu nie występuje. Człowiek ma przed sobą przyrodę: wodę, powietrze, gwiazdy itd. Horyzont jego wyobraźni ogranicza się do tego. W fantazji istnieją wprawdzie bogowie ale ich treść jest również przyrodnicza: słońce, ziemia, morze. To co bardziej się oddala, od świadomości zmysłowej, jest czymś czym myśl nie mogła się zadowolić. Bądź co bądź musimy przyznać, że przy tej nieświadomości świata intelektualnego trzeba było wielkiej odwagi ducha, żeby nie uznać owej obfitości istnienia świata naturalnego, lecz zredukować ją do prostej substancji, która trwa jako taka. Trzeba było odwagi, żeby dać wyraz temu czemuś trwającemy co nie powstaje i nie przemija. Tą istotą powiada Tales jest woda. Twierdzenie Talesa, że woda jest Absolutem, alebo jak mawiali oni, zasadą jest pierwszym stwierdzeniem filozoficznym. Od niego własnie zaczyna się filozofia, ponieważ wraz z nim pojawia się świadomość tego, że istotą tym co prawdziwe, jedynym bytem, który istnieje sam w sobie i dla siebie, jest Jedno. To twierdzenie to jest poskromieniem owej dzikiej, nieskończenie pstrej Homerowskiej fantazji, znosi tę nieskończoną mnogość oderwanych od siebie zasad , całe to nie trzymające się kupy wyobrażenie, zgodnie z którym pewien szczegółowy przedmiot jest czymś prawdziwym, istnieje jako taki w sposób trwały, stanowi pewną samoistną moc istniejącą dla siebie i panującą nad innymi, a tym samym zostaje, że istnieje tylko coś ogólnego, ogólny byt będący czymś samym w sobie i dla siebie. Powstaje po raz pierwszy myśl, że jest tylko Jedno.
Jego Magnificencja prof. zw. dr hab. dhc. Andrzej Swarzewski,
Rektor Uniwersytetu Bialeńskiego.




Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości