• 0 głosów - średnia: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Wykład 10. Połączmy kod kulturowy
#1
Czas na cotygodniowy wykład z Wydziału Mikrozofii i Nauk Politycznych.
Cytat:Szanowni Państwo, 
W zeszły poniedziałek ukazał się drugi numer czasopisma "Acta Microsophica". Dziękuję za wszystkie uwagi, komentarze i dyskusje, które odbyły się w związku z publikacją. Przyszły numer dopiero w marcu, czas na nadsyłanie artykułu do końca lutego. Skład redakcyjny podjął decyzję, że przyszły numer dotyczyć będzie w głównej mierze przywództwa i przywódców. Przypominam jednak, że opublikujemy wszystkie artykuły pozostające w tematyce mikrozofii. Zapraszam do współpracy, razem twórzmy własną naukę! 

Kultura a mikrozofia
Dzisiaj chciałbym poruszyć temat, który wypłynął na marginesie dyskusji, która odbyła się pod ostatnim wydaniem „Acta Microsophica” na Uniwersytecie Bialeńskim. Pod jej wpływem doszedłem do wniosku, że jedną z dziedzin, które z całą pewnością powinny wejść w skład mikrozofii jest nauka o kulturze. To kultura sprawia, że mikronacje stały się czymś więcej niż symulatorem politycznym. Dzięki niej nasze uniwersum wciąż istnieje, choć polityka nieco wygasła. Przyjmuję definicję, że kultura jest całością materialnych, intelektualnych i duchowych osiągnięć człowieka. Cassirer, którego koncepcje są istotne dla mojego podejścia do mikroświata, uważał za bardzo wartościowe próby tłumaczeń pomiędzy uniwersami dyskursu. Ujęcie przez naukę przejawów mikroświatowej kultury, często spontanicznych i kontrowersyjnych, może poszerzyć nasze spojrzenie na działalność w mikroświecie w ogóle. Co możemy powiedzieć o kulturze mikroświata i do niej podejściu? 

Przerwany kod kulturowy
Przez ostatnie ćwierćwiecze wytworzyliśmy jej bardzo dużo. Stanowi ona główny argument za tezą, że rzeczywiście jesteśmy unikatowym uniwersum dyskursu. Niestety jednak, nasze wytwory są w większości przez nas samych nieznane, szybko giną w mroku dziejów. Wraz z każdym nowym pokoleniem kod kulturowy zostaje w dużym stopniu zerwany, nawet w obrębie tych samych państw i i kręgów kulturowych.. Zamiast nadbudowywania kolejnych pięter dominuje koncepcja budowania od początku, ignorowania dotychczasowych tworów. A przecież wiadomo, że dłuższe tradycje kulturowe są głębsze i bardziej oryginalne w stosunku do świata realnego niż te tworzone ex nihilo. 

Przestrzegam jednak przed oskarżaniem tylko tych młodych twórców. Oczywiście zgrzeszyli oni zaniechaniem, ale głównym problemem są emeryci, którzy odbierają młodym nonkomformistom prawa do dziedzictwa. Zaczynają więc od nowa w swoich państwach początkowo pozbawionych historii i kultury. Kod zostaje zerwany, wszystko zaczyna się od nowa. Nie musi tak być, a wręcz nie powinno! Mikroświat jest całością, choć składa się z wielu części. Wszyscy mają prawo do poznawania, kultywowania i budowania kultury. Nordata, przynajmniej w swych początkach, wychowywała się jako sierota, stąd moja teza, że Rohan stanowi nowe Evilstone, a między starym i nowym mikroświatem znajduje się przepaść. 

Naprawa kodu
Czas na próbę zasypania tej przepaści. Różnimy się między sobą i bardzo dobrze, mikroświat bez zróżnicowania nie miałby sensu. Możemy sobie pozwolić na większy pluralizm niż realnie, gdzie totalitarne ideologie zagrażają konkretnym grupom i jednostkom, a nawet te pozornie umiarkowane mogą wywierać przemożny, negatywny wpływ na ludzkość. Dla nas nawet od Pola Pota gorsza jest nuda. Jednak nasz koloryt będzie najbardziej widoczny, gdy będziemy tworzyli spójne uniwersum, również pod względem kultury. Czas omawiać literaturę i wszelką sztukę, dyskutować o niej, a nawet się spierać. Będzie to bardziej twórcze niż spory personalne do których na siłę dopisuje się ideologię polityczną. 

Dlatego postuluję, by oprócz całościowej mikrozofii, którą wykładam osobiście i politologii, która prędzej czy później będzie u nas wykładana, podjąć również studia kulturoznawcze. Jestem otwarty na współpracę, ale na tę chwilę nie czuję się na siłach, by poprowadzić wykłady z tego przedmiotu. Bardzo proszę o kontakt wszystkich, którzy chcieliby poprowadzić wykład lub ich serię. Kultura i religia to kolejne po myśli, historii i polityce dziedziny poprzez które duch ludzki może realizować się w mikroświecie. Warto zbadać przejawy tej realizacji, aby lepiej zrozumieć specyfikę naszego uniwersum dyskursu. 

Dotarliśmy do połowy podstawowego cyklu wykładów z mikrozofii, a mam wrażenie, że jesteśmy jeszcze w przedbiegach. To tylko pokazuje, jak wiele pracy, ale i frajdy przed nami. Zapraszam do dyskusji i polemiki. Ponownie proszę o ustosunkowanie się do pomysłu stworzenia systemu przypisów i bibliografii, który zarysowałem w wykładzie 9. Zależy mi na informacji, jaki system byłby dla Państwa najwygodniejszy, zarówno jako odbiorców, jak i potencjalnych twórców.
[-] 1 użytkownik podziękował za ten post:
  • Ametyst Faradobus
#2
Zaraz po skończeniu wykładu, na sali powstała konsternacja. Wszystko za sprawą żółkiewskiego aktywu młodzieży, który nie do końca legalnymi metodami wszedł w posiadanie mikrofonu. Pierwsze próby zabrania głosu wypadły dość niezrozumiale, głównie za sprawą niesprecyzowania kto i w jakiej kolejności będzie przemawiać. Chętnych było wielu, mikrofon jeden. W końcu najwyższy z przedstawicieli wstał z miejsca  wyciągają[i]c triumfalnie w górę dłoń, dzierżącą mikrofon, po czym uroczystym tonem ogłosił:

[/i]Rektorze JM prof. zw. dr hab. dhc. Andrzeju Swarzewski,
My przedstawiciele młodego pokolenia, pragniemy rozwijać kulturę i sztukę poprzez czynny udział w wydarzeniach kulturalno-oświatowych. Chcemy również stworzyć płaszczyznę porozumienia dla wszelkich inicjatyw, które swoimi działaniami przyczynią się do ich rozwoju. Dlatego proponujemy wystawienie na terenie Żółkwi, raz w miesiącu sztuki teatralnej, na którą już teraz wszystkich serdecznie zapraszamy. Po zakończeniu filmowej projekcji, odbędzie się panel dyskusyjny. Uroczyste otwarcie Theatrum nastąpi w najbliższy poniedziałek.
#3
Bardzo dobry pomysł. Jeśli zostanę zaproszony, to z radością wezmę udział w projekcji i dyskusji.
#4
Będę zaszczycony, tym niemniej nalegam, aby na inaugurację sztukę wybrał Pan osobiście.
#5
Proponuję "Król umiera, czyli ceremonie" Ionesco.
[-] 1 użytkownik podziękował za ten post:
  • Janek Sapieha




Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości