• 0 głosów - średnia: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Zmiany w uzbrojeniu, umundurowaniu i wyposażeniu Sił Zbrojnych
#1
W chwili powstawania Sił Zbrojnych Republiki Bialeńskiej na początku 2014 broń strzelecka, podobnie jak i inny sprzęt był mieszanką pozostałości po poprzedniej państwowości. Większość broni indywidualne stanowiły karabinki automatyczne AC-1 i subkarabinki AC-1F oraz karabinki AC-1M i subkarabinki AC-1MS. Na broń zespołową składały się głównie karabinki maszynowe MC-2 i MC-2M (choć była jeszcze niewielka ilość starszych MC-1) oraz uniwersalne karabiny maszynowe UMG-2. Oprócz tego w uzbrojeniu niektórych jednostek spotykane były karabinki AC-4 i AC-4S oraz karabiny maszynowe UMG-1M i UMG-3.
 
Sytuacja ta była trudna logistycznie, ponieważ łącznie występowało 5 rodzajów amunicji – trzy naboje pośrednie (7,62 mm x 39, 5,45 mm x 39 i 5,56 mm x 45) i dwa karabinowe (7,62 mm x 54R i 7,62 mm x 51). Pierwotnym działaniem były skierowanie do magazynów karabinków typu AC-4 i AC-4S oraz karabinów maszynowych UMG-1M i UMG-3. Co prawda ich przydatność i perspektywiczność oceniono wyżej jak typoszeregu AC-1, ale było ich po prostu dużo mniej.
 
W początkowej fazie tworzenia Sił Zbrojnych nie przykładano specjalnej wagi do broni strzeleckiej. Nowo tworzona armia miała ogromne potrzeby sprzętowe i najważniejszą sprawą w przypadku Wojsk Lądowych było ujednolicenie i unowocześnienie sprzętu w zakresie wozów bojowych, artylerii i różnych innych pojazdów. Dodatkowo tworzono również Marynarkę Wojenną i Siły Powietrzne, co było ogromnym obciążeniem finansowym dla młodego przecież państwa.
 
Kwestie broni strzeleckiej odłożono w 2014 na bliżej nieokreślona przyszłość, a Zakłady Zbrojeniowe Ronon Arms (występujące jeszcze wówczas pod nazwą Razor Arms) otworzyły niewielka linie produkcyjną karabinków AC-1M i subkarabinków AC-1MS – głównie w celu produkowania części zamiennych i zastępowania broni zużytej oraz dla umożliwienia zastąpienia karabinków AC-1 (strzelających amunicją 7,62 mm x 39). Podobnie postąpiono w przypadku karabinków maszynowych – ograniczona produkcja MC-2M i MC-2MF miała na celu zastąpienie MC-1 i MC-2 (amunicja 7,62 mm x 39) oraz dostarczenie odpowiedniej ilości części zamiennych.

Typoszereg karabinków AC-1
[Obrazek: JnVL8Rj.png]

Typoszereg karabinków maszynowych MC-1
[Obrazek: axKPZOj.png]

W drugiej połowie 2014 podjęto decyzję o przyjęciu jako standard amunicji pośredniej 5,56 mm x 45 oraz karabinowej 7,62 mm x 51. W związku z tym zaczęto zastępować karabinki AC-1M i AC-1MS karabinkami AC-4 i AC-4S, a karabinki maszynowe MC-2M wymieniono na MC-3. W przypadku uniwersalnych karabinów maszynowych UMG-2, nie zostały one wycofane, ale większą ich ilość przerobiono na amunicję 7,62 mm x 51, tworząc wersję UMG-2M, którą zastosowano do uzbrajania niektórych wozów bojowych (BWP i WWO). Zachowano również w uzbrojeniu UMG-1M, które znalazły się w uzbrojeniu czołgów serii T-4. Natomiast pododdziały zmechanizowane wyposażono w ukm-y UMG-3.

Typoszereg karabinków AC-4
[Obrazek: Xj1MzAE.png]

W Ronon Arms, w fabryce w Wolnogradzie rozpoczęto wówczas produkcję AC-4, AC-4S, MC-3 i UMG-3. Po wyprodukowaniu odpowiedniej ilości broni została ona zakończona i zakład produkował tylko części zamienne… chociaż ze względu na różne zamówienia spoza SZ RB produkcja MC-3 (głównie w wersjach zmodernizowanych MC-3M) była kontynuowana w ograniczonym zakresie. Niedawno pewną ilość broni tych trzech typów przekazano do Palatynatu Leocji, jednak była to broń z zapasów magazynowych, które pozostały po realizowanym w międzyczasie kontakcie dla NUPIA. Zakład produkujący broń strzelecką został bowiem zamknięty pod koniec 2016.
 
Dopiero po odzyskaniu niezależności Republiki Bialeńskiej w marcu 2019 podjęto działania zmierzające do unowocześnienia broni strzeleckiej… wybudowano nową fabrykę Ronon Arms w mieście Ronin (na Półwyspie Lisewskim), która specjalizuje się w produkcji właśnie broni strzeleckiej. Jednak zamówienie od Sił Zbrojnych nie wpłynęły od razu… gdyż w pierwszej kolejności modernizowano Siły Powietrzne oraz lotnictwo Marynarki Wojennej.
 
Jednak Ronon Arms otrzymał sporo zamówień od tworzonych od 2019 gwardii lennych oraz od rozbudowującej się Agencji Ochrony i Usług Militarnych Ronon Shield. Produkcja w zakładach ruszyła więc pełną parą.
 
Jednocześnie rozpoczęto projektowanie i testowanie broni przeznaczonej dla Sił Zbrojnych RB – w pierwszej kolejności była to broń indywidualna, ponieważ armia jest zadowolona z karabinków maszynowych MC-3, a ilości zadowalających uniwersalnych karabinów maszynowych są na tyle duże, że na razie nie ma potrzeby ich wymiany. Ale obecnie produkuje się już raczej wersje MC-3M i MC-3MS.

Typoszereg karabinków maszynowych MC-3
[Obrazek: nDIG15G.png]
 
Największe kontrowersje budziły karabinki MC-4 i ich skrócone odmiany MC-4S – żołnierze przyzwyczajeni do niezawodnych i bardzo odpornych na zanieczyszczenia AC-1M i AC-1MS narzekali na zbyt duża wrażliwość broni typoszeregu MC-4. Jednocześnie ta broń była chwalona za dobrą ergonomię, nieporównywalnie lepszą od starszych AC-1M. Ronon Arms postawiła sobie więc skonstruowanie broni o niezawodności i odporności porównywalnej z AC-1M oraz o ergonomii podobnej, a nawet lepszej od AC-4.
 
W Ronon Arms nad opracowaniem nowego karabinka pracowały równolegle dwa zespoły konstrukcyjne i w związku z tym powstały dwa konkurencyjne projekty:
 
W pierwszym projekcie były to karabinki AC-6 na amunicję 5,56 mm x 45 w trzech odmianach: pełnowymiarowy karabinek AC-6 z lufą o długości 480 mm, skrócony karabinek AC-6S z lufą o długości 318 mm i subkarabinek AC-6SC z lufą o długości 228 mm.

[align=center]Typoszereg karabinków AC-6
[Obrazek: zbRremm.png]
 
Drugi projekt obejmował znacznie większą rodzinę broni, bo zarówno karabinki AC-7 w kalibrze 5,56 mm x 45, jak i karabiny AR-7 w kalibrze 7,62 mm x 51 oraz dodatkowo karabin snajperski SR-7. W przypadku karabinów i karabinków serii „7” występują one z trzema długościami luf.

Typoszereg karabinków AC-7
[Obrazek: 3KPJXOE.png]

Typoszereg karabinków AR-7
[Obrazek: zk1O8bA.png]
 
W wyniku testów przeprowadzonych w Siłach Zbrojnych RB do zastąpienia karabinków rodziny AC-4 i nielicznych karabinów AR-3 wybrany został ten drugi projekt. Natomiast tańszy karabinek AC-6 wzbudził zainteresowanie Agencji Ochrony i Usług Militarnych Ronon Shield, co zresztą zbiegło się ze znaczną rozbudową firmy, spowodowaną otrzymaniem zlecenia na ochronę Wyspy Suderland.  Tym samym do produkcji trafiły oba nowe typy broni strzeleckiej, AC-6 dla Ronon Shield oraz AC-7 i AR-7 dla Sił Zbrojnych Republiki Bialeńskiej – od czerwca 2020 zaczęto produkować AC-6, a od lipca 2020 ruszyła produkcja odmian AC-7, AR-7 oraz SR-7.
 
W siłach zbrojnych rozpoczęła się wymiana broni z typoszeregu AC-4 na AC-7 i częściowo na AR-7 oraz zastępowanie starszych odmian karabinka maszynowego MC-3, wersjami zmodernizowanymi MC-3M. Proces ten będzie jednak długotrwały… pierwsze nową broń otrzymają jednostki I liniowe, głównie brygady zmechanizowane, natomiast jednostki OT, jednostki artylerii, logistyka czy żołnierze służący w Siłach Powietrznych i Marynarce Wojennej (poza piechtą morską) będą jeszcze długo używali karabinków z typoszeregu AC-4.
 
Z tego względu w Warsztatach Uzbrojenia przy współudziale Zakładów Zbrojeniowych Ronon Arms (które dostarczają części) podjęto działania modernizacyjne dotyczące dużych ilości karabinków AC-4 i AC-4S, które jeszcze długo pozostaną w służbie. Wycofywana (zastępowana przez AC-7) broń zostanie poddana selekcji i egzemplarze o najmniejszym zużyciu zostaną poddane modernizacji do standardu AC-4M i AC-4MS – co obejmuje wymianę kolb oraz zaopatrzeniu broni w szyny uniwersalne. Inna sprawa, że część karabinków AC-4 i AC-4S była modernizowane już wcześniej, ale polegało to tylko na zastępowaniu łóż bez szyn, takimi które szyny montażowe posiadają. Przy obecnej modernizacji wymianie podlega również górna część komory zamkowej – gdzie zamiast stałego chwytu do przenoszenia broni (w którym zamontowany jest celownik przeziernikowy) będzie właśnie szyna uniwersalna pozwalająca na montowanie celowników optoelektronicznych lub jeżeli nie będzie takiej potrzeby to uchwytu do przenoszenia broni.

Modernizowana rodzina broni MC-4M
[Obrazek: Sn7NL5v.png]
 
Modernizacji podlegają też duże ilości zmagazynowanych AC-1M, AC-1MF i AC-1MS. Modernizacja obejmuje wymianę kolb oraz zaopatrzeniu broni w szyny uniwersalne, co pozwala na montowanie nowoczesnych celowników optoelektronicznych oraz granatników UGL-1, których duży zapas pozostanie po wycofywanych karabinkach MC-4GL. Broń ta stanowi zapas mobilizacyjny (dla formacji tyłowych) oraz jest przeznaczona do uzbrajania gwardii lennych itp. W podobny sposób modernizowane są również inne typy broni strzeleckiej, która pozostaje w zapasach magazynowych.
 
Pełny, ilustrowany przegląd broni strzeleckiej znajdującej się w użytku bieżącym oraz na zapasach magazynowych (wraz kwestiami modernizacyjnymi) znajduje się w katalogu broni strzeleckiej na stronie głównej RB.
Marszałek Wielki Ronon Dex
Dowódca Sił Zbrojnych Republiki Bialeńskiej
Minister Spraw Wewnętrznych
Par - Posiadacz Lenna Razorno, Burmistrz Wolnego Miasta Lisewa, Zarządca Lenna Lisendorff
Przewodniczący Bialeńskiej Partii Demokratycznej

[Obrazek: 3_15_10_19_11_09_12.png]
#2
Zmianom podlega także umundurowanie, oporządzenie i wyposażenie. Od połowy 2020 zostaje wprowadzone umundurowanie M2020 w kamuflażu typu „multicam”, które zastępuje wcześniejsze umundurowanie M2015 (wprowadzane jednak od drugiej połowy 2014, w celu zastąpienia starszego M2014). W ślad za nowym umundurowaniem zostało wprowadzone oporządzenie w tych samych barwach, które jest oparte na modułowym systemie „MOLLE”. 
 
Żołnierz bialeński z początków istnienia Sił Zbrojnych RB - w umundurowaniu M2014 i uzbrojony w karabinek AC-1M.
 

[Obrazek: Z9wL4wD.png]
Sylwetka żołnierza

[Obrazek: WGVgJlg.png]
Karabinek AC-1M 

[Obrazek: A0N1vjt.png]
Bluza mundurowa M2014

Żołnierz bialeński w umundurowaniu z okresu 2015-2019 – umundurowanie M2015, żołnierz jest uzbrojony w karabinek AC-4S (poddany już pewnej modernizacji) oraz w kamizelce przeciwodłamkowej, której barwa nieco się różni od samego munduru, co jest wynikiem pierwotnych zamiarów zastąpienia umundurowania M2015 przez M2016 w kamuflażu „woodland”, do czego jednak finalnie nie doszło.


[Obrazek: f71uxEk.png]
Sylwetka żołnierza

[Obrazek: cf2Ctek.png]
Karabinek AC-4S
 
[Obrazek: s1BPEYk.png]
 Bluza mundurowa M2015
 
Współczesny żołnierz bialeński – umundurowanie M2020 oraz karabinek AC-7.
 

[Obrazek: EZj0EUJ.png]
Sylwetka żołnierza

[Obrazek: QjK1msj.png]
Karabinek AC-7
 
[Obrazek: XECSj67.png]
Bluza mundurowa M2020
Marszałek Wielki Ronon Dex
Dowódca Sił Zbrojnych Republiki Bialeńskiej
Minister Spraw Wewnętrznych
Par - Posiadacz Lenna Razorno, Burmistrz Wolnego Miasta Lisewa, Zarządca Lenna Lisendorff
Przewodniczący Bialeńskiej Partii Demokratycznej

[Obrazek: 3_15_10_19_11_09_12.png]




Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości