• 0 głosów - średnia: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Indywidualny tok studiów [Łukasz Robert]
#1
Rozpoczynamy pierwsze w historii Bialenii studia psychologiczne. Jest to odważny eksperyment i sam nie wiem dokąd nas zaprowadzi. Nie wiadomo mi nic o istnieniu mikronacyjnych prac z tej dziedziny, będziemy musieli więc posługiwać się realnymi materiałami. Wiele pojęć będziemy musieli zredefiniować i wiele wspólnej pracy włożyć w to, by chociaż "liznąć" temat. 
Zacznijmy od źródła nienaukowego, ale wprowadzającego do tematu, czyli Wikipedii*: https://pl.wikipedia.org/wiki/Psychologia
Psychologia wirtualna, moim zdaniem, powinna być nauką o mechanizmach działania człowieka w środowisku mikronacyjnym. Celem powinno być takie wpłynięcie na ludzi, aby czerpali z działalności w naszym świecie jak największą przyjemność, jak najwolniej się wypalali i wnosili jak najwięcej do społeczeństwa, jednocześnie nie zaniedbując w żaden sposób świata realnego. Psychologia wirtualna w moim rozumieniu nie powinna być badaniem dla samego badania, lecz powinna prowadzić do użytecznych wniosków. Pod tym względem może przypominać cybernetykę społeczną.

Pańskim pierwszym zadaniem jest opisanie tego, jak Pan widzi psychologię wirtualną i czego oczekuje po tych studiach. Minimalnie 15 zdań. 

*Wikipedię warto czytać, nie tyle dla zawartej na niej wiedzy, co dla sprawdzenia, jakie jest popularne, mainstreamowe podejście do danego zagadnienia.
[-] 1 użytkownik podziękował za ten post:
  • Kamil Veriopin
#2
Ja widzę to tak: Psychologia wirtualna zajmuje się badaniem wpływów mikronacji na człowieka. Człowiek ma bardzo dziwne reakcje, niektórzy mają ochotę się zabić, niektórzy zamiast pisać nowych postów, ze zmęczenia edytują posty innych (Patrz: Ronon Dex edytuje posty Łukasza Roberta w BZCPP). Tak samo funkcje, niektórym bardzo zależy na danej funkcji, a innym wręcz przeciwnie. Czasami Człowiek jest bardzo uzależniony od mikronacji i wtedy niestety dochodzi do poważnych realnych chorób. A jak wpływa człowiek na mikronacje? Otóż tak: Niektórzy, wkręcają się w jedną jedyną mikronacje, nie wiedząc o innych. Drudzy uczestniczą w kilku mikronacjach, ale to ma dużo plusów oraz minusów. Dam przykład od siebie: Chciałem kandydować na urząd Premiera Królestwa Dreamlandu, ale niestety, odmowa z powodu posiadania obywatelstwa Księstwa Sarmacji. No cóż, Psychologia może się zajmować również działania osób przy tworzeniu nowych mikronacji. Jednym się nie podoba prawo w innych, a drugim się znudziły, a trzecim po prost przychodzi głupi pomysł i potem mikronacja "umiera" po 2 dniach. Po studiach chciałbym rozwinąć to co pisze, a nawet wydać v-książkę o psychologii wirtualnej. Psychologia człowieka jest bardzo zróżnicowana. Jak ja to widzę: Psychologia wirtualna na pewno się rozwinie i stanie potężniejsza. W końcu to nauka o działaniu człowieka na mikronacje i odwrotnie. Mam nadzieję, że dobrze Wink
Prezes Bialeńskiego Zarządu Cywilnej Przestrzeni Powietrznej, Przewodniczący Partii Bialenia i Wolność, Minister Spraw Wewnętrznych.

KAMIL VERIOPIN
[-] 1 użytkownik podziękował za ten post:
  • AndrzejSwarzewski
#3
W porządku. Teraz proszę wybrać jednego psychologa i sporządzić o nim notkę. Poniżej wklejam notkę mojego autorstwa. Bibliografię może Pan stworzyć, ale nie musi.

Nathaniel Branden
Nathaniel Branden urodził się 9 kwietnia 1930 roku w Brampton w Kanadzie, pod nazwiskiem Nathan Blumenthal. Zmarł 3 grudnia 2014 w Los Angeles. Był psychologiem, psychoterapeutą, coachem, pisarzem i filozofem. W psychologii zasłynął ze względu na swojepublikacje poświęcone poczuciu własnej wartości. Był współpracownikiem amerykańskiej filozof żydowskiego pochodzenia, Ayn Rand. Wspólnie z nią promował nowy system filozoficzne, znany jako filozofia obiektywistyczna. Obiektywizm opiera się na czterech filarach:
1. Metafizyka: obiektywna rzeczywistość.
2. Epistemologia: rozum.
3. Etyka: egoizm.
4. Polityka: kapitalizm (Rand, 1962)
Branden wykorzystał tę filozofię do stworzenia oryginalnego nurtu w psychologii oraz psychoterapii. Za cel swojej działalności psychoterapeutycznej i coachingu uważał pomoc ludziom w uzyskaniu zdrowego poczucia własnej wartości, którzy w następstwie terapii powinni być zdolni do prowadzenia satysfakcjonującej i samodzielnego życia (odróżnia go to od psychoterapeutów, którzy spotykają się ze swoimi klientami przez całe lata, pomagając im w doraźnych problemach). Po konflikcie z Ayn Rand działał jako niezależny badacz. Podstawą działalności pisarskiej i psychoterapeutycznej Nathaniela Brandena była teoria „6 filarów poczucia własnej wartości”, którymi są:
1. świadome życie
2. samoakceptacja
3. odpowiedzialność za siebie
4. asertywność
5. życie celowe
6. prawość i uczciwość (Niwiński, 2002)
Branden był jedną z najbardziej fascynujących i kontrowersyjnych postaci współczesnej Ameryki (Peron, 2014). Był znany jako ojciec koncepcji poczucia własnej wartości (Peron, 2014). Był autorem lub współautorem licznych publikacji. Najbardziej znanymi z nich są:
„Cnota egoizmu” (1964, wspólnie z Ayn Rand), „Jak dobrze być sobą. O poczuciu własnej wartości” (1992) i „Sztuka świadomego życia” (1997).
Psychoterapeuta ten był zdania, iż w dzisiejszym świecie ludzie zbyt mało uwagi poświęcają własnemu szczęściu i rozwojowi, a zbyt często postępują altruistycznie, co nie wzmacnia poczucia własnej wartości, którą można osiągnąć jedynie dzięki przyjęciu postawy racjonalnego egoizmu (Bomastyk, 2017). Podkreślał on również to, że to jednostka ludzka jest celem samym w sobie, co oznacza kierowanie się w swoim postępowaniu własnymi wartościami i dążenie do osiągania własnych celów (Bomastyk, 2017).
Branden dużą uwagę zwracał także na pojęcie przyjemności. Zgodnie z poglądami Kanadyjczyka, przyjemność nie powinna być dla człowieka trudnym do osiągnięcia luksusem, ponieważ stanowi jego naturalną potrzebę. Przyjemność, zdaniem Brandena, jest siłą napędzającą ludzkie życie, ponieważ pozwala człowiekowi bezpośrednio doświadczyć tego, że życie ma wartość i on sam również jest wartościową jednostką (Branden, 2015d).
Ważne jest również samo zdefiniowanie tego, kim jest osoba z wysokim poczuciem własnej wartości. Jednostka taka jest pewna siebie, szanuje siebie i innych, wierzy w swój potencjał i możliwości, nie ma problemów w kontaktach z innymi, jest odporne na stres i potrafi sprostaćwyzwaniom życiowym (Bigaj). Podstawą do budowy zdrowego poczucia własnej wartości jest życie zgodnie ze swoimi wartościami, akceptowanie swoich porażek i wyciąganie z nich wniosków, świadomość własnych potrzeb oraz samodzielne decydowanie o swoim życiu (Bigaj).
Doktor Branden zajmował się także psychologią pracy. W 1998 roku napisał książkę pt. „Self-Esteem at Work”. W wielu firmach menedżerowie i pracownicy postrzegają się wzajemnie w negatywnym świetle (Pascarella, 1999). Nie sprzyja to dobrym relacjom, ani produktywności. Nathaniel Branden uważa, że najlepszym sposobem na poprawę funkcjonowania firmy jest podniesienie poczucia własnej wartości, zarówno przez przełożonych, jak i przez podwładnych. Budując naszą samoocenę, prawdopodobnie zmienimy sposób, w jaki postrzegamy innych i odkrywamy, że nie musimy ich zmieniać (Pascarella, 1999). Uważa on, że miejsce pracy może stać się wspaniałym miejscem do samorozwoju. Musimy jedynie zmienić obraz samego siebie i rozwijać się, a wówczas będziemy bardziej kreatywni i produktywni. Sukces osiągnie zarówno jednostka, jak i organizacja (Pascarella, 1999).
Bibliografia
Rand, A. (1962, 17 czerwca).Ayn Rand Ties Her Beliefs to Today’s World. Los Angeles Times, s. B3.
Peron, J. (2014, Grudzień 3). Nathaniel Branden 1930-2014. Pobrane z https://www.huffingtonpost.com
Niwiński, T. (2002). JA, 9 wyd. Łódź. JK. s. 135-147.
Bomastyk M. (2017). Czy obiektywne życie jest możliwe? Słów kilka na temat esejów Nathaniela Brandena. Analiza i egzystencja, 37 (2017), 1735-9923. doi: 10.18276/aie.2017.37-06
Branden, N. (2015d). Psychologia przyjemności. W: A. Rand, Cnota egoizmu. Nowa koncepcja egoizmu. Poznań: Zysk i S-ka. S. 110-122
Bigaj, M. (bdw). Bądź pewny siebie!. Pobrane z http://dokariery.pl/
Pascarella, P. (1999). It all begins with self-esteem. Management Review, 88 (2), 0025-1895 s. 60-62.
[-] 1 użytkownik podziękował za ten post:
  • Kamil Veriopin
#4
Musi być popularny czy nie?
Prezes Bialeńskiego Zarządu Cywilnej Przestrzeni Powietrznej, Przewodniczący Partii Bialenia i Wolność, Minister Spraw Wewnętrznych.

KAMIL VERIOPIN
#5
Nie, chociaż o popularnych chyba najłatwiej znaleźć materiały. Wybór należy do Ciebie, ale fascynującą postacią jest Jung i można by o nim pisać długie tomy. Wink
[-] 1 użytkownik podziękował za ten post:
  • Kamil Veriopin
#6
No niestety. Zaczęło się... Szkoła. Raczej nie podołam tego napisać. Czy mogę w ramach tej pracy opisać np. zachowanie uczniów w realu? Trochę psychologii, a nawet dość tutaj jest, więc... Bo tutaj np. moge zbierac dane w relowej szkole co na pewno mi pomoże.
Prezes Bialeńskiego Zarządu Cywilnej Przestrzeni Powietrznej, Przewodniczący Partii Bialenia i Wolność, Minister Spraw Wewnętrznych.

KAMIL VERIOPIN
#7
Rozumiem chęć do prowadzenia obserwacji i zamiłowanie do praktycznej strony psychologii. Psychologia społeczna klasy szkolnej oraz mikronacji ma pewne punkty wspólne, więc jak najbardziej zachęcam do opisywania swoich spostrzeżeń. Chciałbym jednak zwrócić uwagę, że do poznania potrzebne są pewne kategorie poznania. Dla tego już teraz zastrzegam, że ukończenie studiów bez wiedzy teoretycznej jest niemożliwe.
Wychodząc Panu na przeciw, proszę opisać swoje obserwacje, a potem zajmiemy się ich obróbką, wyciąganiem wniosków, itd.
[-] 1 użytkownik podziękował za ten post:
  • Kamil Veriopin
#8
Dobrze.

Będę robić średniej wielkość notatki i publikował je tutaj.
Prezes Bialeńskiego Zarządu Cywilnej Przestrzeni Powietrznej, Przewodniczący Partii Bialenia i Wolność, Minister Spraw Wewnętrznych.

KAMIL VERIOPIN
#9
Przepraszam za to, ale chciałbym zmienić kierunek na jakiś inne, chciałbym zacząć pracę tutaj, albo utworzyć własny Uniwersytet
Prezes Bialeńskiego Zarządu Cywilnej Przestrzeni Powietrznej, Przewodniczący Partii Bialenia i Wolność, Minister Spraw Wewnętrznych.

KAMIL VERIOPIN
#10
Nie da się zacząć pracy na uniwersytecie bez ukończenia studiów. Kierunek oczywiście można zmienić, ale bez dłuższych form pisemnych i chęci zdobywania wiedzy, nie wróżę sukcesu w ich ukończeniu.
Jak widzisz w ogóle pracę naukową albo prowadzenie uniwersytetu bez pisania prac? Jaką wiedzę chcesz przekazywać? Jak chcesz rozszerzać jakąś dziedzinę, bez znajomości jej podstaw i dotychczasowych osiągnięć?
[-] 1 użytkownik podziękował za ten post:
  • Kamil Veriopin




Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości